Why does it have to be the good guy?

Bakit? Bakit kung sino pa ang mga may kwentang tao sila pa ang nawawala?

Blogging during wee hours is not a good idea XD

*It's 3AM, lutang na naman* *Doodle* Kung ano nalang maisip.
Malapit ng matapos ang sembreak ko. Waaaah! Mixed emotions. Parang gusto ko na ayoko pa. Wala pa kong nagagawang ganun kaproductive. Haayy!

Feeling ko parang hindi ako estudyante. Un bang parang pag tinignan ko ung mga pinaggagawa ko last sems ehh parang hindi ako nag-aaral. Ineexpect ko nun pagcollege parang todo review. Madaming binabasa. Laging may dalang libro. Naeexcite nga akong magcollege nun eh. Dahil gusto kong matry ung ganung buhay. Ung focus na focus ka sa acads mo. Pero ba't parang hindi naman. Ung tipong minsan nalang magreview. Kung may exam saka lang talaga mag-eefort. Ayoko na ng ganun. Gusto kong mag-aral. Kahit sabihin pang nerd ako, okay lang. Sa gusto ko ehh. Aaaaargh. Gusto ko na kapag inalala ko ang college ko, maiisip ko na worth it ang pag-aaral ko. Kasi ngayon, mas madalas akong maglibang kesa mag-aral. Kapitbahay mo ba naman ang SM ehh di ka matempt. Saka kung nasa apartment man ako, natutulog lang ako. Haaaaay. Gusto kong magbago. Gusto kong magsipag. Di ko alam exactly kung pano pero unti-unti. Baby steps. Gagawin ko to. Ayokong masayang lang ang pinaghihirapan ng pamilya ko sa pagpapaaral sakin. Saka 2nd year na ko. Sa 1st year, pwede pang idahilan na nag-aadjust eh. Pero ngayon. Syempre iba na. Tumatanda na ko. Sana nagmamature na rin ang outlook sa buhay. Kaya sige promise ko na from now on magbabago na ko. Mag-aaral ako. Kahit madaming distractions, tuloy pa rin.
Gagawin ko ang lahat para matupad lang to. At feeling ko mas magiging successful to kung may specific na goals akong gustong makuha.

Kahit mejo matataas 'tong mga gusto kong mangyari, sana magawa ko pa rin.

• Wala dapat akong bagsak na subject. Kahit isa. Kahit sobrang hirap. Ipasa lahat. NO EXCEPTIONS.
• Mag-advance study.
• Magbasa. Kahit walang exam.
• Mag-aral. Mag-aral. Mag-aral. Nagpunta ko sa Pampanga para mag-aral hindi para maglibot. Bonus nalang yon.
• Masama sa President's list. *cross fingers* Sana nung 1st sem ko pa inisip to neh, mas madali.

Pano ko magagawa ung mga yan? Bahala na si Batman. Haha. Chos. Pero focus at time management lang ang kailangan. Dagdagan pa ng dedication. Sana after this sem, masabi ko na na naging meaningful naman ang pagstay ko sa Pamp. :))

I Have PCOS

Now, why am I blogging this? I don't know. It just makes me feel more comfortable about it. Not that it's something to be uncomfortable of. Well, yes; but not in that sense. (Whaaat? Forgive me, I'm a little disoriented. It's 4 am in the morning and I'm still up.) What I mean to say is, it's uncomfortable to have it but there's nothing to be ashamed of. (Am I making any sense?:D)
So, what is PCOS? It's basically a cyst in the ovary and can be acquired genetically. Chances are if you have someone in your family who is suffering from PCOS, you too can possibly have it. I do. How do I know about it? Thanks to Dr. Google, haha. I just searched the symptoms and found out that I have it (several months ago).
No one in the family knows that I have it except me. It's not malignant(I hope) so why bother? But anyway, I have a plan. I'm planning to prevent it from worsening by taking the natural way. Alternative medicines, I mean. I'll give you an update soon :))).

Today, I failed an exam. Tumataginting na "5"ang score ko. Un pa naman amg basehan kung papasa o babagsak ka sa subject.Buti nalang G.E (General Education) course lang siya at hindi major. Hindi naman daw madedelay kaso andaming problema na pumapasok sa isip ko. Gusto kong umiyak ng umiyak pero ba't naman ako iiyak? Naiiyak ba ko dahil bumagsak ako o dahil alam ko na kahit bumagsak ako, wala pa ring epekto sakin un? Ung tipong hindi pa rn ako sisipaging mag-aral. Pero siguro kaya ako nalulungkot ay dahil wala man lang akong nagawa. Hinayaan ko lang na "i-drop" ko daw ang Comm2 dahil sabi ni Maam (na sinabi din naman niya sa iba). Pero iba kasi ung sakin eh, "5". Sa kanila "4" pa. Gago ko kasi, di ko sinagutan ung outline. Malay ko bang mataas epekto nun. Oh di sana, tuluy-tuloy lang ako. May pakonsuelo naman si Maam. Sabi niya magaling daw ako sa Oral Comm pero bakit daw pagdating sa paper ko, nagkaganun. Ang ironic lang kasi ang ineexpect ko, mas okay ako sa English writing kaysa speaking. Haler, mas okay kaya sa written exams kesa recitations. Taz nagbablog pa ko. Maybe I should blog in English. <-- Trial lang. Di ko talaga keri. Pero siguro, gaya ng sinabi ko dati, nahihirapan akong ilabas kung ano talaga ang gusto kong sabihin. The heck. taz in English pa. Haay. And I thought na magaling na ko.
Feeling ko nga kaya ako nagkakaganito ay dahil sa pride. Ung feeling na ang kampante ko taz biglang *boom* bagsak. Nakakalungkot lang. At nag-aalala rin pala ko sa sasabihin ng tao. Feeling ko ang baba na ng tingin nila sakin. Taz next sem, baka di ko pa makuha ung Comm3. Oral speaking. Un pa naman ang gusto kong matutunan. Pero may narealize din ako. Ang goal na nakatatak sa isip ko ay pumasa at makagraduate on time.  Akala ko basta mapasa ko lahat ng subjects, ok na. Hindi ko na-prioritize ang matuto, na siya namang essence ng pagpasok ko sa eskwelahan. Masyado kong concern sa iisipin ng ibang tao. Natatakot akong madelay kasi baka sabihin nila ang tanga-tanga ko. Hayy Ewan! Bahala na..

Horoscope

You are beating yourself up lately and that's not a good idea. Whatever you do, don't call a relative who has made a hobby of indiscriminately pressing your hot buttons. You won't have a lot of patience or tolerance for unfair criticism right now, but you won't feel like fighting either.

Kahit naiinis/nanggigigil na 'ko, I know that it's better to keep my mouth shut.. for now. Haha.

University of the Philippines Diliman Extension Program in Pampanga

Naaalala ko dati, mga ganitong panahon palang nagsesearch na ko about UPDEPP. Kung anu-ano pa ang tinatype kong keywords. Naghahanap kasi ko nun ng background kung ano ang pwedeng maging buhay ko sa UP. Wala ako masyadong makitang blog tungkol sa experience nila dito. Kaya naman para sa mga incoming freshmen jan na nacucurious sa ating eskwelahan, naisipan kong gumawa ng pahapyaw na tips/info tungkol sa UPDEPP.

Keywords (para sure na masearch ng Google ‘tong post): UP Clark, UP San Fernando, University of the Philippines Diliman Extension Program in Pampanga, UPEPP, UPDEPP.

Facilities

Sa ngayon, maliit palang ang “campus” natin. Actually, isang building lang siya at may kalumaan na din. Ginagawa pa kasi ung magiging main campus natin. Kaso nga lang, hirap makakuha ng budget sa ating ‘mother’ campus kaya di pa matapus-tapos.

Rooms 1-15 ang pinagka-klase-han dito. Pero pwede rin tayong magklase sa AVR, sa Conference room, at saka sa Gym.

May wifi sa Library ng school. Pati sa Lobby pwede kang magconnect para may saksakan ng charger. Pero based on experience, mas malakas ang connection sa Conference Room. Mas mabilis pa kaysa sa Lib. Kaso nga lang hindi open ang conference room unless may klase dun. Usually, ung mga subjects under kay Ma’am Sebastian ang gumagamit nun.   

Tambayan- Sa bandang likod ng school, may makikita kang mga kubo. Pero wait lang, wag masyadong excited at pumunta dun. Ang mga orgs/confrats kasi ang may-ari nun. Pwede namang umupo kaso ung iba yata binabawal pag di ka pa member. Dun nalang muna tumambay sa “flints”. Ito ung sa bandang likod ng school malapit sa gym.

Karamihan sa mga nakapasa sa UPDEPP, may planong lumipat sa Diliman after ng first year. Plano ko rin yan...dati. Meron namang nakakalipat. Marami ring hinde. Ang tip ko lang sa mga may planong lumipat sa Diliman, wag kayong mag BM. Depende rin un sa inyo syempre, kaso BM students ang kadalasang nahihirapan sa pagtransfer. No offense pero mas ok kung mag-AppliedPsych nalang muna. GE courses ang kinukuha sa first year kaso di tulad sa Diliman na inu-UNO lang ang GE, dito pasalamat ka na sa tres. Parang major din kasi pero keri lang.

Sa subjects, mamimili ka kung anung block ang gusto mo. Pareho lang naman ng subjects bawat course, magkaiba lang ng sched. Pwede rin namang magfree-sched (ikaw mamimili ng mga itetake mo). Pero mas masaya kapag may blockmates ka (Wanbeh<3).

Dorm- Merong ginagawang girl’s dorm sa permanent site natin. Sa likod ng Puregold. Hopefully this year magamit na. Pero sa ngayon, tiis-tiis munang magrent malapit sa maingate. Mga nasa 1k-4k per month ang magagastos depende sa mahahanap mo. Ang kagandahan(?) lang malapit sa SM. Walking distance lang kung may mga kailangan ka. Kaso walking distance lang din ang layo sa paggastos. XD

Okey. Dahil ako ay forever tamad, hanggang dito nalang muna ‘to. Ciao! J

Seems Legit..

From the day of your birth, you have to work hard to succeed.. #true

Thanatophobia

Lahat ng tao may Thanatophobia—fear of death. More likely kasi hindi natin alam kung ano nga ba ang totoong nangyayari pagkataos mong mamatay. Totoo bang may impyerno at pugatoryo? Nagsstay pa ba dito ang mga kaluluwa? Eto ang maituturing na pinakamahirap malaman na tanong. Kase haler, hindi naman pwedeng mamatay ka ng ilang buwan tapos ikwento mo ung mga nangyari sayo nun( unless may magic ka, harhar).

So bakit nga ba ako nagbablog about death? Pakiramdam ko kasi maaga kong mamamatay. Wag naman po sana. Nung una, ayoko pang mag-post ng ganito. Baka nga kasi, akalain ehh ready na kong mamatay. Far from it. Takot na takot nga eh. Pero mas ok ng ready. At least nakaready ‘to. Chos!

O basta, ganito ang mga gusto ko sana:

Sa estado ko ngayon:

·         Syempre, ipaalam sa mga kaibigan ko ung pagkamatay. (ayokong maglagay ng ‘ko’)

Lalo na ung mga nasa chat box ko sa FB. Ung parang ‘favorites’ .

·         As of now, ok na sakin ung pinakamurang kabaong.

·         Sa burol, gusto ko ung mga favorite kong kanta, ipatugtog. Pero wag naman ung rock. Baka iba sabihin nung mga bisita. Marami namang emo sa playlist ko sa phone at netbook.

·         Ayun, ung gadgets ko, wag nyung itatapon. Gamitin niyo. Wag kayong mag-alala, hindi ako magagalit unless masira niyo. Whahaha.

·         Ung mga damit ko,,ahmmm,, pamigay nalang.

·         Pabuksan ung FB ko, ung password niya nasa YMail ko.

·         Pabaon ng chocolate. :D. Isang Snickers lang, solb na. XD

·         Ung make-up sakin, gusto ko pang prom/party, hehe

·         Sa suot, white dress. Taz palagay ng sablay na parang sa UP. :D

Pag mayaman na ko:

·         Halos ganun pa rin, pero gusto ko maganda naman ung kabaong.

·         May chocolate fountain sa kainan.

·         Sagot ang pamasahe ng mga kaibigan ko na malalayo. J

Langya. Parang party lang ahh. Hops na nga. Nakakatakot. God, hindi pa po ako ready wah. Labyou! :D 

What to do? What to do?

Why do I find it hard to say 'NO'?  Hindi ko na naman alam ang gagawin ko. Nabuksan na naman siya. Bakit?! Bakit ba hindi ako makatanggi ng diretso? Lagi nalang 'susubukan ko'..

 Marami narin akong desisyon na nagawa na pinagsisihan ko. Minsan may nagtanong sakin  kung bakit ko ginawa 'yon o kung bakit ako pumayag. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Bakit nga ba ako pumayag? Siguro, naaawa ako. Hayy. Ewan. Depende sa sitwasyon. Tinanong niya ko ulet, "Hindi ka makatanggi noh?". Napatango nalang ako. .

Bakit nga ba? Bakit nga ba ganito 'ko? Hindi lang siya dahil gusto kong magconform ehh. Iba. Iba ang pakiramdam. Siguro ayokong may taong nalulungkot o narereject kapag tumanggi ako sa isang bagay. I'm not referring to mundane things like food, alcohol, etc. Mas malalim dun ang mga tinutukoy kong bagay. Pero i-clarify ko lang, marunong naman akong pumili kung ano ang dapat tanggihan. Lalo na ung mga bagay na makakasama sakin. Kaso pa’no naman ung mga bagay na neuutral lang o parehas ang epekto? Parehas na mabuti at masama? Yan ang mga bagay na hirap akong tanggihan. Nakakainis lang kasi nagiging weakness ko siya to the point na nagcocommit ako sa isang bagay kahit wala naman ung puso ko din. Aahayy! Ewan!

Am I jealous?

Nagseselos ba ko? No. Unang-una wala akong karapatan. Pero kung ise-set aside ung mga ganyang factors {karapatan chorva}, hindi pa rin.

Nagselos ba ko? Siguro. Siguro nung una pero ok lang kasi hindi naman ako seryoso dun. Haler! Crush lang naman. Hindi pa nga ung tunay na crush ehh. Pang divert lang ng attention sa totoo kong crush. Whahaha.

Saka iba na ngayon. Hindi na tulad sa elementary na napakalaking issue ng mga crush-crush na yan. Kumbaga ngayon, normal na lang yan na pag-usapan. Pampalipas ng oras at atensyon.

Sanay na rin naman ako..

Nonsense?

My journal entry on February 17, 2012 (Excuse the grammar)
*retrieved from my cellphone*

Naguguluhan ako. Di ko alam ang gagawin ko.
Do I really want it? Or do I want it just for the sake of saying that I survive it? Just to have something to boast for? Please. I am so confused. I don't know why I'm pressuring myself to decide when it's really not urgent. Do I need it so badly to feel this way? Maybe. Maybe I need it to conform, to have a sense of belonging. But I already have one.No. Let me correct that. Not just one but more. I can feel it with my friends, old and new  alike. Friends whom I promised that I would never do this kind of thing. But they will understand. I'm sure they will. They will understand more than I can..

That awesome moment when a celebrity follow you on Twitter

Sobrang saya lang. Pagbukas ko ng mail ko eto ung nakita ko:

Nagulat ako kasi hindi ko naman siya finafollow. Nagtweet lang ako kagabi about sa concert ng A1-98Degrees-Blue taz pagtingin ko ngaun, finafollow na niya ko!! Woohoo! Grabe! Kinikilig ako!! :))))

Dagdag pampakilig: Ang GWAPO niya!! XD 

Befriend your FEAR

"Befriend your fears one step at a time.."

The people who know me, know that I'm afraid of public speaking. *Nosebleed na*
Lahat ng nakakakilala sakin, alam na hindi ako sanay magsalita sa public. Ayoko ng mga oral reports, o ung mga bagay na kailangan kong humarap sa audience. Kaya naman sobrang saya ko ng nakaraos na ko sa pagrereport sa SocSci2. About siya sa mga philosophers so kailangan mong ipaliwanag ung ideas nila and iconnect sa life nila. Bakit nila na formulate ung mga ganung theory, chorva chorva. Basta. Grabe kasi, ang tagal kong pinag-iisipan kung pano gawin ang ppt nun. Pinagpupuyatan ko kahit wala naman akong nadadagdag. So un. Nakatuwa lang na naappreciate ni maam ung report ko. Well, siguro nga good mood siya nun. Pero kasi, iba pa rin ung sabihan ka niya ng "very good" with matching palakpak. Nakakatouch. Akala ko pa naman magigisa ko. Super kaba ko habang nagdidiscuss. Natuyo pa ung laway ko dahil nakatapat ako sa aircon! haha. Pero un nga, naprove ko na ung mga bagay na hindi mo ineexpect na kaya mo, keri lang din pala basta nagtatrust ka sa sarili mo.

Party P.

Rachelle Ann looks like Bubz. o.O

Super Love this SONG..

I wanna be blown away
I wanna be swept off my feet
I wanna meet the one who makes it hard for me to breathe
I wanna be lost in love
I wanna be your dream come true
I wanna be scared of how strong I feel for you
Just call me beautiful, Call me beautiful
Call me beautiful, Call me b-e-a-utiful

O.O

Sheer top

Fringe Bag

Spell OBSESS?

Mga kinaaadikan ko this week:

• Connector rings!! 
• So far isa pa lang ang meron ako, pero dapat madagdagan bago mag pasukan,whahaha. 

• Simple Plan
• Paulet-ulet ung tracks ng SP pag nagpapatugtog ako. Sakto naman may concert sila sa Jan 12. Wanna Must watch!

• Varsity Jacket

• Ung mga pinsan ko kasi weh. Haha, nanisi. Basta gusto ko ung reversible. Dapat navy blue kulay nyan. Taz saka palang maroon, pero UP ung nakalagay sa harap.
• She's Dating The Gangster
• Yep. Ngayon ko palang siya binabasa. At mahirap magbasa sa desktop ah. Sira rin naman ung isang phone ko kaya kahit iconvert ko sa ebook di pa rin gagana. Kaadik kasi ng story. Light na kakilig,haha.

Cause you're gone too soon..

Emoish Post

“A wise girl kisses but doesn’t love, listens but doesn’t believe, and leaves before she is left.”

 Maybe I'm a wise girl. An unhappy one.

I have a TALENT..

It's hurting people without me meaning to.